Dit plaatje al lang opgeslagen, 2 jaar of zo en probeer iets in die richting te doen wat kleuren betreft.
Wel wat rustiger want dit is erg druk.
Kreeg Sofietje iedere keer op haar kop omdat ze Kip aanviel blijkt dat t heel anders zit.
Kip valt haar aan omdat ze te dichtbij het eten komt.
Kip is net weer naar buiten na haar fruithapje.
Ik blijf genieten van die lieve geluidjes.
De MOED erin houden lukt aardig maar toch af en toe behoorlijke angst in het lijf.
Ik heb mij prima vermaakt de afgelopen dagen, sterker nog, ik heb het te druk gehad.
met nadenken, regelen, halen, tuinen, de man beetje verwennen want die heeft het zwaar.
En nee, hij klaagt niet, maar zonder iets te zeggen voel ik ook zijn spanning.
Ik probeer bij de dag te leven, denk wel aan morgen en misschien overmorgen maar verder niet.
Hij niet hij kijkt veel verder en dat is nu niet bepaald slim.
En steeds maar dat nieuws van alle kanten.
Ik sluit mij er voor af.
Het tuinieren was zo heerlijk maar volgens mij ben ik voorlopig klaar.
Alles is netjes en gedaan mits ik nieuwe planten ga kopen wat sowieso al op mijn lijstje stond maar ja er is nog niet zo heel veel.
vandaag maar eens samen lange wandeling maken.\
Trouwens keken gisteren weer naar cabaretier Daniel Arends en lagen weer in een deuk.
Het werken van de X op zolder, blijkt weer eens een geniaal idee van mij.
Zit nu met tuindeur open en Kip is weer even terug en dit zou echt niet kunnen als hij beneden zou werken.
Meisjemetderodeharen: daar was ik gisteren.
Mocht ik mijzelf heel zielig vinden hoef ik maar aan haar te denken.
en mij schamen.
Het lukte mij niet om haar op te peppen.
Ze was erg naar binnen gekeerd en niet echt bereikbaar.
Voor mensen die ziek zijn is het pas erg.
Wij, de gezonde, kunnen nog ramen gaan lappen, opruimen, rondje lopen, praatje maken met gepaste afstand, 4 keer naar de supermarkt voor jan lul omdat net wat je nodig hebt weg is en opeens daar de blijdschap omdat het er wel ligt.
Yippie, bananen en Griekse yoghurt.
De trap op en af om je Lief een kopje koffie te brengen of even te kletsen.
In de auto stappen om naar tuincentrum te rijden, of niet.
Gisteravond dacht ik; ik wil zo graag met iemand praten over mijn vriendin maar met wie kan ik dat?
Sowieso met de X maar verder echt niet hoor.
Toen kwamen jullie in mij op.
Hier kan ik gewoon mijn verhaal vertellen.
Wat ben ik blij dat dat gewoon kan.
Al jaren en altijd al.
Las ooit ergens dat bloggers mislukte schrijvers zijn.
En zwager vroeg mij laatst; denk je nou echt dat er mensen in jouw verhalen geinteresseerd zijn?
Zo schattig weer.
Laat maar lullen allemaal.
Ik geniet ervan om te bloggen, de reacties die altijd lief en leuk zijn, het lezen van hoe het met de anderen gaat.
Waarom zou ik moeite doen om dingen uit te leggen aan domme mensen?
Ik maakte iets grappigs mee;
liep op plein in dorp en zag grote knappe man lopen.
Hey, zei ik jij bent toch Ernst?
Ik wilde je vandaag of morgen al bellen.
Hij keek mij verbaast aan.
Niets zeggen zei hij, ik herken je stem maar kan je even niet plaatsen.
En ja hoor opeens wist hij het.
De dame met de tamme rat.
voor wie het niet weet; ik had rat in de tuin, die was zo tam geworden dat hij tussen de cavia" s lag te slapen.
Ernst de rattenvanger, had dit nog nooit meegemaakt.
Mag ik foto maken?
Best als je maar niet zegt wie ik ben.
Hij begon meteen erover en dat hij die foto s al aan veel mensen had laten zien.
Hij vond mij wel grappig.
Dat vind ik zelf dus ook maar ook dat wisten jullie al.
Enfin er ligt hier nog een klem van Ernst en ik vond aan andere kant van de muur een rattennest.
Of hij daar naar wil komen kijken.
De dame met de rat.
Vroeger herinnerde ze mij omdat ik een knappe dame was, sorry voor mijn onbescheidenheid, mag toch wel na zoveel jaar, nu als de dame met tamme rat
Maar de lente wist het niet.... Dit ontzettend mooie berichtje ontving ik net van mijn lieve vriendin Petra. Terwijl ik het lees breekt er glimlach door op mijn gezicht om daarna de tranen op te voelen komen… Het gedicht van Susan Blanco beschrijft de huidige situatie heel mooi. Ik wil het jullie daarom ook niet onthouden
Het was begin 2020…
De mensen hadden een lange donkere winter achter de rug,
Februari was een hele onrustige maand geweest met veel stormen en veel regen
De natuur was onrustig, alsof ze de mensen iets wilde vertellen, alsof ze de mensen ergens voor wilde waarschuwen…En toen werd het Maart…
Het was Maart 2020…
De straten waren leeg, de meeste winkels waren gesloten, de meeste auto’s stonden langs de kant van de weg, de mensen kwamen bijna niet meer buiten en dat over de hele wereld, landen gingen op slot, de mensen konden niet geloven dat dit gebeurde, het was zo surrealistisch…Iedereen wist wat er aan de hand was
Maar de lente wist het niet
En de bloemen bleven bloeien
En de zon scheen…De eerste mooie lentedag sinds lange tijd brak aan
En de zwaluwen kwamen terug
En de lucht werd roze en blauw
Het werd later donker en ’s ochtends kwam het licht vroeg door de ramen
Het was Maart 2020…
De jongeren studeerden online, vanuit huis
Kinderen speelden onvermijdelijk vooral in huis
Pubers verveelden zich, ouders wisten niet wat te doen
Mensen kwamen alleen even buiten om boodschappen te doen of om de hond uit te laten
Bijna alles was gesloten …Zelfs de kantoren, hotels, restaurants en bars
Het leger begon uitgangen en grenzen te bewaken
Mensen moesten vanuit huis gaan werken
Ondernemers kwamen in de problemen
De meeste kinderen konden niet meer naar school
Er was ineens niet genoeg ruimte voor iedereen in ziekenhuizen, operaties en onderzoeken werden uitgesteld…Iedereen wist het
Maar de lente wist het niet en het ontsproot
Ze draaide onverstoorbaar haar jaarlijkse programma af
Ze schonk ons haar mooiste bloemen en haar heerlijkste geuren
Het was Maart 2020
Iedereen zat thuis in quarantaine om gezondheidsredenen of preventief
Sommige mensen mochten niet meer naar hun werk, anderen móesten
Elkaar omhelzen, kussen of een hand geven was ineens een bedreiging
Iedereen moest flinke afstand tot elkaar bewaren, dat was afschuwelijk
In de supermarkt waren allerlei schappen leeg
Allerlei leuke dingen gingen niet meer door, daar werd een streep door gezet en niemand wist wanneer dat weer kon
Mensen werden beperkt in hun vrijheid terwijl er vrede was
Over de hele wereld werden veel mensen ziek en het was besmettelijk…
Er was isolatie, ziekte en paniek….Toen werd de angst pas echt!!
En de dagen zagen er allemaal hetzelfde uit…
En de weken duurden ineens veel langer…
En iedereen hoopte dat er niet nóg meer strenge maatregelen zouden volgen…
De mensen zaten vast in een film en hoopten dagelijks op dé held…
De wereld was vertraagd terwijl het geen vakantie was, niemand had dit verwacht…Iedereen wist wat er gebeurde
Maar de lente wist het niet en de rozen bleven bloeien
De Magnolia stond in de knop
De vogeltjes begonnen aan hun nestjes
En toen…
Het plezier van koken en samen eten werd herontdekt
Iedereen gaf elkaar tips over leuke dingen die je met je kinderen kon doen
Er was weer tijd om te schrijven en te lezen, mensen lieten hun fantasie de vrije loop en verveling ontsproot in creativiteit
Sommigen leerden een nieuwe taal
Sommigen ontdekten kunst
Sommigen ontdekten dat ze niet écht leefden en vonden de weg naar zichzelf terug
Anderen stopten met onwetend onderhandelen
Iedereen had van de één op de andere dag veel meer tijd voor het gezin
Eentje sloot het kantoor en opende een herberg met slechts vier mensen
Anderen verlieten hun vastgeroeste relatie om de liefde van hun leven te vinden
Anderen boden aan om voor kwetsbare mensen boodschappen te doen of te koken
Iedereen wist ineens wat een ‘vitaal beroep’ was, deze mensen werden helden, ze werden meer gewaardeerd dan ooit
Anderen gingen op afstand muziek met elkaar maken of zingen om op deze manier samen te zijn
Mensen kregen oog voor eenzaamheid en verzonnen dingen om er iets aan te doen
Mensen herstelden van hun stressvolle leven
Mensen die elkaar niet kenden begonnen spontaan een praatje met elkaar
Sommigen maakten vliegers van papier met hun telefoonnummer erop zodat eenzame mensen ze konden bellen
De overheid ging bedrijven en zelfstandigen helpen zodat ze niet failliet zouden gaan of mensen zouden moeten ontslaan
Gepensioneerde zorgpersoneel bood zichzelf aan om te helpen in de Zorg
Uit alle hoeken kwamen vrijwilligers, iedereen wilde iets doen
Om 20:00 uur s ‘avonds gingen mensen uit allerlei landen klappen voor alle artsen, verpleegkundigen en zorgpersoneel die keihard aan het werk waren om in de zorg alles draaiende te houden
Het was het jaar waarin men het belang erkende van gezondheid en verbinding, van saamhorigheid, van sociale contacten en misschien ook van zijn roeping, dit deed iets met het collectieve bewustzijn, dit deed iets met alle mensen…
En de economie ging bijna kopje onder, maar stopte niet, het vond zichzelf opnieuw uit
Het was het jaar waarin de wereld leek te stoppen, het jaar waarin we met elkaar in de geschiedenisboeken zouden komen…Dat wisten we allemaal
En de lente wist het niet,
En de bloemen bleven bloeien, en de bomen liepen uit
En het werd steeds warmer
En er waren veel meer vogels
En toen kwam de dag van bevrijding…
De mensen keken tv en de premier vertelde iedereen dat de noodsituatie voorbij was
En dat het virus had verloren!
Dat iedereen SAMEN had gewonnen!!!
En toen ging iedereen de straat op…
Met tranen in de ogen…
Zonder maskers en handschoenen…
De buurman werd geknuffeld, alsof hij een broer was
En de wereld was mooier en liefdevoller geworden
En de mensen waren humaner geworden
En ze hadden weer waarden en normen
De harten van mensen waren weer open, en dat had positieve gevolgen
Doordat alles stil had gestaan kon de aarde weer ademen, ook zij was genezen van wat de mensen háár veel eerder hadden aangedaan
En toen kwam de zomer….
Omdat de lente het niet wist
En hij was er nog steeds
Ondanks alles
Ondanks het virus
Ondanks de angst
Ondanks de dood
Omdat de lente het niet wist,
leerde iedereen
de kracht van het leven…
Susan Blanco (De Taalrecycler)
“Geïnspireerd door mensen”Dit kreeg ik net binnen. Prachtig. Kippenvel en een traantje.
14 opmerkingen:
Jij ook?
Prachtig, tranen in mijn ogen.
Liefs Merel
Ha Lieve Helena,
kijk... dat zijn van die dingen...
Daar heb ik wat aan.
Mooie gedichten lezen en blije verhalen horen.
Dag dame met de rat!
Je bent een fijnerd!
Blijf gezond!
Marlou
.
Een gedicht als een sprookje...
Ik denk dat het meest waardevolle, liefdevolle wat je kunt doen voor je vriendin is om er zijn, en zo te lezen ben je er ook. Ik geloof in de kracht van de gedachte en ook zul je niet altijd lijfelijk aanwezig kunnen of mogen zijn, ik weet zeker dat je vriendin je liefde voelt.
Take care dame!
Ps. Heb wel even moeten grijnzen om de opmerking van je zwager :)
Groet, Robine
Mij mag je altijd contacten als je het nodig hebt! Mooie post!
Dank voor het delen.����prachtig.liefs Silvia.
Wij weten wel beter (dan je zwager). En kijk eens voor de grap naar de statistieken op je blog. Kan je hem met (ik schat) hoge leescijfers om de oren slaan.
Dame met de Rat. Mooie geuzennaam!
Dat gedicht is als een sprookje. En in elk sprookje zit een kern van waarheid. Een groot verlangen meestal. Mooi en positief!
Net voordat ik jouw blog las, kreeg ik dit bericht door iemand toegestuurd.
Het is mooi!
'Leuke' zwager heb je ;-)
Weer een mooi blog. Doet me goed! José
Ik dus ook bijna een traantje. Zó mooi, dit bericht. En de lente wist het niet... Alleen al die zin. Maar de tranen kwamen bij mij toen ik las over de 'bevrijding'.
Mooi hé. Dat die "bevrijding" maar niet te lang uitblijft.
Ik ken ze ook wel, de mensen die niets van bloggen snappen.
Het is het mooi bericht. Heb vannacht wakker gelegen. Ik hoop dat het allemaal zo gaat als in het gedicht.
Tsjonge, wat een knuppelige zwager heb jij zeg! Wat een raar type om zoiets onaardigs te zeggen. Sommige mensen kunnen mij echt bevreemden. De foto van de bloemen is schitterend!
lieve helene,
leg dat oordeel van je lieve zwager maar naast je neer,
wij weten wel beter,
ik ben blij met je,
de lente begint vandaag....
mooi hé, de natuur heeft geen boodschap aan ons.. die doet gewoon waar ze goed in is.. mooi zijn rustgevend, genezend, en wij mensen zijn er een kei in om te verknallen..
dat rattenvrouwtje.
xxx
Een reactie posten