ik ben gelukkig

 

hello dames,

Wat heb ik jullie gemist 

We hebben nog geen internet of TV.

maar hebben er toch geen tijd voor.

Ik weet nu dus hoe het voelt om het druk, druk, druk te hebben 

De dagen vliegen voorbij.

Vandaag in onze oude huis om alles in orde te brengen.

Er is nog zat te doen maar ja terwijl mr. X paniekeert  blijf ik maar zeggen dat we alles onder controle hebben.

Het nieuwe huis is super.

Woensdag was ik hier met 3 vriendinnen aan het schoonmaken en Lief was aan het verhuizen met zijn zoon.

Toen ik daar rond 19 uur aan kwam stonden de meubels op hun plek en t voelde meteen zo goed.

Ik was thuis.

Al 2 nachten daar geslapen en ook dat gaat goed.

Was ik ook nog jarig gisteren.

Ja gewoon even tussendoor.

Hoe doet dat mens dat toch.

Ik had een grote wens en dat was dat mijn broer en schoonzus kwamen voor koffie met gebak en het huis kijken.

Het is echt jaren geleden dat mijn broer ooit op mijn verjaardag was.

Ik denk 20 jaar ofzo.

en schoonzus zie ik zelden want die is altijd druk, druk, druk.

Mijn wens kwam dus uit.

Een ander grote verrassing was dat ik de deur opendeed en dacht dat t broer en schoonzus was maar t was het neefje.

Nog nooit gebeurd he dat hij zomaar voor de deur stond maar hij woont nu ook dichtbij want hij is terug naar zijn moeder.

Stond ie daar onhandig met een zelfgebakken cake in zijn handen in veel te klein stuk zilverpapier gewikkeld.

Zo schattig en ontroerend.

Dus t was echt feest bij mij.

Tegenvallers heb ik niet maar na de bovenverdieping van behang te hebben ontdaan bleek dat de muren en plafonds gestuct moesten worden.

Ik belde een vriend van broer en schoonzus die meteen kwam kijken, een prijsopgaaf deed en woensdag aan de slag gaat.

aan het eind van de middag viel ik in een comateuze slaap, bleek dat er een vriendin langsgekomen was met haar dochter maar ik heb niets gehoord.

ZEER zeldzaam voor mij want ik slaap amper maar dus was ik ver weg.

Had tegen mr. X al geroepen dat ik niet wakker gemaakt wilde worden en zo geschiedde.

Het is wel zo dat ik af en toe mijn rust moet pakken en ik vond dat ik dat op mijn verjaardag best mocht doen.

Mr. X is een soort gestresste robot die de hele dag bezig is en maar roept dat er oh zoveel te doen is.

Ik kan roepen wat ik wil dat t ergste achter de rug is maar t helpt niet.

Vraag dan hulp zeg ik dan weer maar daar is hij niet zo goed in dus doe ik t maar en dan is ie weer pissig dat ik t op de groepsapp van zijn familie heb gezet want die is voor info over schoonpapa en niet om hulp in te roepen.

Tuuuuurlijk.

Ik heb geen tijd om moeilijk te doen dus ik blijf t zo doen.

De 2 slaapkamers, overloop en trapmuur naar benedne moeten stucvrij gemaakt worden en dat is mijn klussie.

elk stukje behangpapier moet eraf.

Nu dus in oude huis bezig.

De tuin in orde maken en de keuken.

diertjes Pluk, Ludo, Antoinette, Kleine Viezerik, Lara, Doutse en Willemijn gaan vanavond allemaal mee.

Wyb en Vlammetje zijn op vakantie .

Ik ben heel erg gelukkig. 

Heel eerlijk gezegd ken ik dat gevoel niet zo goed.

Zo blij met het huis.

oh ja, camera besloot het te begeven dus geen foto's.

Normaal gesproken zou ik uit mijn dak gaan maar nu vind ik t allemaal best.

De serre is geweldig.

Daar zitten we als we zitten.

Eettafel daar neergezet.

Ik mis jullie dus echt.

Weet niet wanneer we internet hebben.

Stiefdochter zou t aan komen sluiten maar die is ook druk, druk, druk en heeft ook al geholpen met andere dingen.

Heel fijn weekend dames.

en veel liefs.

blij o zo blij

Druk, druk, druk man.
Zo dat mag ik ook een keer zeggen.
Blij, blij, blij.
Ook weer eens wat anders.
We zijn net thuis , o beetje verwarrend, we zijn net weer in onze oude huis
Eindelijk konden we onze nieuwe huis rustig bekijken en vooral zonder overal troep.
een lege serre, leeg aanrecht, niet overal afschuwlijke meubels, leeg woonkamer, lege alles.
Nou ja niet de kas maar dat komt nog wel

Niet voor te stellen dat t eindelijk zover is.
Dacht nog even aan de eigenaar vragen of die lamp daar mag staan (lamp die hij achterliet) en toen dacht he ik ben de eigenaar, nou ja en mr X en de bank ook nog een beetje.

Was wel mijn camera vergeten en schoonmaakspullen.
Dat laatste snel gaan kopen.
Bekaf zijn we.
maar gelukkig.

ik hou t kort maar wilde jullie toch laten weten hoe t was.
doeiiiiiiii

drie dingen die anders moeten

Het zal over een paar maanden kiezen worden worden; gaan we een weekje naar Zuid_limburg met alles erop en eraan of gebruiken we het geld voor het huis.
Als ik de foto's zie van mijn koetjes dan is de keuze niet zo moeilijk hoor.
Op de 2e foto zie je Soop in de tas die de nieuwsgierige koe best eng vond.


Ik zou 3 dingen willen veranderen.
Zitten we verleden week zondag heerlijk in het zonnetje na een heerlijke wandeling in onze favoriete strandtent te genieten komt er vlakbij ons een gezin zitten waarvan het kind van een jaar of 3 gewoon keihard begint te gillen en pa en ma gewoon met elkaar doorkletsen.
Toen mijn kip, wat heeft dat er nou weer mee te maken, ja wacht daar merk je zo, een haantje bleek te zijn stond er na 3 dagen een buurvrouw van de overkant aan de deur, of wij een haan hadden.
Ik was al een huis voor mijn Bertus aan het zoeken maar he, dat duurt even.
NOOIT, maar dan ook NOOIT hoor ik iemand klagen over de herrie die kinderen maken.
Let, wel, als kinderen spelen en lol hebben maken ze geluid, is oke en ik ga niet weer zeggen dat ik er als eerste bij ben als een kind huilt van verdriet of pijn of als het zijn moeder kwijt is, maar ik HAAT dat gegil en nutteloze gejank en ik haat nog meer die ouders die daar niets aan doen.
En het is gelul dat je er niets aan kan doen en als dat echt zo is kun je altijd nog weglopen met je gillend kind.
Ik heb een hele rare regel; ik wil niet dat iemand last van mij heb of van mijn, hond, kat, cavia, auto, man, maar ik wil ook geen last van een ander hebben.
Dus ik zou graag  willen dat kinderen weer een beetje opgevoed werden.

Het tweede wat ik wil veranderen is het winkelgedrag;
Stop niet zomaar en het gangpad omdat je iets wil pakken.
Kijk even achterom om er niet iemand er langs moet/wil.
rij niet met je karretje tegen we aan.
als t druk is laat dan niet je kind ook nog eens met een klein karretje door de winkel sjezen, laat ze niet gillen en leer dat ze niet overal aanzitten
Kijk uit waar je loop met je kar en mocht je toch tegen de mijne of tegen mij aanknallen, zeg dan vriendelijk oh sorry.
Als je erlangs wil duw dan niet je kar tegen me aan maar zeg mag ik er even langs aub?
Dan zeg ik oh sorry mevrouw/meneer ik lette even niet op.

het derde is dat ik zo een condoleance ruimte anders zou willen inrichten.
Niet zo....nou ja....condoleanceruimteachtig.
Leuke zitbanken, misschien een beetje loungeachtig ofzo.
Met kussens en kleedjes nonchalant over de leuningen.
Op de tafeltjes iets gezelligs, mooie kaarsen, schelpen of mooie stenen of weet ik veel wat.
en niet van die witte kantinekopjes maar iets moois of chiques, of kleurig.
Ik zou willen dat bij mij ieder thee of koffie kreeg uit een kippenservies of zo.
en ipv cake beetje mislukte appeltaart of andere beetje mislukt taart.
Wel lekker hoor maar een beetje zoals ik ze maakte.
Niet zo een precies afgesneden stuk cake.
Ik zou dan met nabestaanden praten en dan wat dingen vragen over lievelingstaart/gebak, favoriete kleur, hobby s of passies.
Dan zou ik posters ophangen of foto's van het favoriete vakantieland.
bloemen en kaarsen in favoriete kleur.
De condoleance van een paar dagen geleden na het overlijden van toch een bijzonder mens was zo ongelofelijk onpersoonlijk.
Ja er werden wel foto's op diverse schermen getoond maar in zo een kille onpersoonlijke ruimte  viel het niet op.
Nabestaanden zouden de mogelijk moeten hebben om de ruimte aan te kleden, te versieren zoals zij dat willen.
Ook zo irritant die mensen in uniform die je dan ontvangen en zo zachtjes praten.
Ik heb dan altijd de neiging om heel hard te zeggen; WATZEGTU?
Ze lopen dan heel stijfjes heen en weer met die koffie in dus die stomme kantinekoffiekopjes.

Vandaag kwamen de nieuwe bewoners van ons huis langs om post op te halen maar we lieten ze niet weggaan en trokken ze naar binnen voor een bakkie en even bij te kletsen.
De jongedame vertelde dat ze zo verlegen is dat ze niet eens durft te bellen dat ze zich bij ons zo op haar gemak voelt.
We vonden jullie meteen zo leuk..
Ik zit in een periode dat ik elke compliment binnen laat komen.
klinkt heel makkelijk maar voor mij heel moeilijk.
Ik hoor dan altijd meteen de stem van mijn vader en broer die zoveel nare dingen zeggen maar omdat ik in een hele goede periode zit lukt het me om die stemmen het zwijgen op te leggen en dus de complimentjes aan te nemen.
Het was leuk om met ze te praten omdat we in hetzelfde schuitje zitten .
Allebei maar wachten op die handtekening bij de notaris en dan de sleutel krijgen.
en het duurt me toch lang.
En zij moeten een week langer wachten dus voor hen is het nog erger ;-)

Vandaag ging ik allerlei boodschappen doen en dingen regelen buiten de deur.
Lief bleef thuis en haalde van alles uit elkaar met harde muziek aan.
Gelukkig was de spanning een heel stuk gezakt en dat was misschien wel omdat ik niet de hele dag riep; schat doe niet zo gespannen.
Ik besefte opeens dat dat vast heel irritant is.
we kregen nog een uitnodiging voor een verjaardag van een familielid en ja, daar moet hij altijd over beslissen of we wel of niet gana en meestal gaan we maar nu was het resoluut nee.
godzijdank.
Ik heb al een tijdje zo geen zin in zijn familie maar dat komt omdat we van die opmerkingen krijgen waardoor ik me niet prettig voel.
Het is net of sommigen het ons niet gunnen dat we gaan verhuizen.
Ik laat me mijn geluk niet afpakken.
Volgens mij voelt mr. X hetzelfde over die jaloezie want ook hij zit er niet op te wachten.

Alles onder controle hier dus.
We genieten en verheugen ons.
en daar gaat t om.





 

de stresshaan heeft vrij

 

Pluk en Ludo

Lot vroeg of de beestjes geen stress hebben.

Niet dus.

Normaal gesproken, als je op vakantie gaat of zo merken ze het hier meteen maar nu is iedereen rustig.

Dat komt omdat ik rustig ben.

Dat voelen ze zo goed aan.

Ga ik bijv. op de bank met een boek en een bakkie thee zitten dan merk ik dat dat ze, katten en hond, ook lekker gaan liggen.

Sta ik hier schoon te maken en in te pakken dan begint t feest, Soop gaat Wyb pesten en keffen, Wyb gaat de hele tijd rare geluiden maken, andere kat wil naar buiten en naar binnen en andersom en ik word er af en toe gek van.

Wyb en mijn vorige hond mijn Guusje waren angstige dieren en ik vroeg me af waarom ik altijd van die angstige dieren hadden want ze hadden toch echt niets te vrezen.

Tot op een dag ik het antwoord wist.

Ik was zelf regelmatig panisch om van alles en nog wat en dat voelden ze.

Zo raakte ik in paniek als de bel ging.

Dan nam Wyb over en werd echt gek als hij het hoorde.

Zo raar was dat.

Ondertussen is mijn angst dus veel  minder dus is het met de beesten ook goed al vinden zij, op Soop na, visite ook vreselijk.

Voor Linda; 

De betonrot zit onder de vloer, of zat onder de vloer.

Dat is begin februari verholpen.

Dan kruipt zo een man in een glad pak onder de vloer en komt na een paar uur weer boven.

Pfffff. moet er niet aan denken.

Er zijn foto's gemaakt en alles is in orde.

Was in 1 dag geklaard en de eigenaars betaalden.

Zo is alles in orde.

Mr. X heeft vanaf vandaag vrij.

Die loopt dus als een stresshaan door het huis.

En ik snap t niet.

Gister kwam hij al zo thuis en ik riep, heerlijk schat werkvakantie.

Nou zo stond zij hoofd dus niet.

Nou ja het grote mysterie is niet dat hij stress heeft maar dat ik t niet heb.

denk ik aan iets naars, waar ik nogal een handje van heb, dan denk ik gauw; het huis, het huis en dan word ik weer blij.

Vraag ik gisteravond in bed; wat zijn jouw plannen voor de komende dagen, een hele normale vraag hoor want ja misschien moet hij naar de bouwmarkt, of de tuin opruimen of ....nou ja weet ik veel, wij bespreken dat altijd endan passen we ons aan aan elkaars plannen, zoals ga jij alleen de boodschappen doen dan ga ik vuil wegbrengen, of ga je mee naar de bouwmarkt verf uitzoeken.

zoiets, wat normale stellen ook doen.

Reageerde het schatje zo geirriteerd en ik moest niet zoveel druk op hem leggen, en hij wist t nog niet, en ik zeur altijd zo.

En oh ja die was ook leuk; waar ik dat goedkope dekbedovertrek vandaan had want het voelde heel bobbelig.

Lig  gewoon in een deuk hier.

Of ik vandaag even alles uit de keukenkasten in wil pakken.

En ja hoe moet ik dan koken?

Nou ja jullie snappen het wel.

Gisteren iets doms gedaan.

De film the impossible gekeken.

Nou ja een stukje ervan.

Ik ben nooit zo van de rampen maar ik dacht, lekker samen op de bank, Lief s hoofd op mijn schoot, het is ook zo een schatje he, maar na een half uur stond ik op en was echt helemala naar.

Mijn rug was helemaal verstijfd en ik kreeg me toch een koppijn.

Die bleef de hele nacht en is er nog.

 Het was zo heftig.

Weer een goede les dus.

Zo meteen pijnstiller en weer doorgaan.

De serre loopt een klein beetje in een soort L.

In dat pootje van de L ga ik mijn computerhoek maken.

Denk je wel aan de zon zei de bewoner.

Nou dat zie ik dan wel weer.

Ik kocht via MP voor 50 euro zo een oud buro met laden en Lief ging hem halen.

Ik heb hem nog niet gezien maar volgens hem is het een hele mooie.

En dat wil wat zeggen want Lief houd niet van ouwe meuk.

Buro staat nu al in de schuur van nieuwe huis.

Als iemand mij zou vragen waarom ik blog dan zou ik nu zeggen; omdat ik altijd van die leuke reacties krijg.

Meiden wat zijn jullie toch leuk en lief en een grote steun en sommigen echt al jaren he.

Een tijdje geleden zou ik zeggen dat ik op de eerste plaats blog voor mezelf maar nu zeg ik toch echt voor de vriendschappen die toch echt ontstaan 

Dank jullie heel erg wel.

 

 

zoiets is het buro

nog steeds geen stress

Kat Vlammetje zit lekker te spinnen en pootjes te geven voor mijn scherm.
Zo lief dat ik hem er niet vanaf wil doen al zie ik bijna niets van wat ik tik.
Gelijk een excuus voor de schrijfvouten.

Gisteren was ik een dag in Haarlem.
Met een paar dames, 3, van mijn cursus boetseren en vriendin P.
We gingen naar een hele leuke winkel waar we demonstratie kregen over verven met krijtverf.
Wat is Haarlem toch een leuke stad.
en wat scheen de zon.
Ik ging erna met P lunchen in een zaakje en zaten bij een open haard.
Lekker kletsen totdat zij erachter kwam dat ze een paar belangrijke afspraken had en als een malle ervandoor ging.
Niets bijzonders voor haar,
Ik ken haar niet anders.
ALTIJD te laat en heel chaotisch.
Heel prima voor een keertje als ik me er op ingesteld heb.
en dat had ik.
Daarna in mijn uppie door de straat struinen.
en bij VEND boven koffie en jus gedronken terwijl ik genoot van het uitzicht.
Een mevrouw begon tegen mij dat t geen wonder was dat t niet goed ging met ze maar ik heb het idee dat we, de massa, toch behoorlijk beinvloed worden door de media.
Ik heb het altijd een prima winkel gevonden en heb er altijd lekkere koffie en broodjes gegeten.
Nu liep er amper iemand maar dat was door heel de stad heel rusitg.
Heerlijk voor mij.

Vandaag heerlijk een stilte dag na 2 drukke dagen, nou ja eigenlijk 3.
Even alles ordenen in mijn kop.
Kan me gewoon niet voorstellen dat we over 4 dagen in ons nieuwe huis zullen lopen en vooral overal kijken.
Geen bewoners meer die achter ons aanlopen dus overal aan kunnen zitten, voelen, kloppen, behang aftrekken, enz.
Ik loop s avonds mijn laatste rondjes door de wijk en ik kan gewoon niet wachten.
Zoals sommige mensen voor hun raam hangen; hoera een dochter
wil ik, hoera ik ga weg, ophangen.
haha.
Zou niet mogen van mr. X maar mij lijkt t wel wat.
Gewoon omdat ik heel erg blij ben.
maar dat wisten jullie al.
Ik heb nog steeds geen stress.
Nou ja mijn leven is een en al stress maar het is nu juist minder dan anders.
Ik heb t gevoel dat alles onder controle is.

anderen vinden dat we wel ongelofelijk in de stress moeten gaan want ja 23 ste sleutel krijgen en 1 week later een leeg huis opleveren is gekkenwerk maar ik zie t niet hoor.
onze meeste spullen staan in de opslag dus zoveel is er niet meer.
woensdag gaat alles wat hier staat weg en blijf ik hier schoonmaken met hulp
s avonds gaan we daar voor t eerst slapen.
 
Als ik aan de crematie van dinsdag denk komt er weer van alles boven dus ik vertel er maar niets over.

Het is mooi weer.
De koffie smaakt goed.
en t allerbelangrijkste in mijn leven is mijn gezondheid en mr. X.

mijn hoofd is zo vol

amsterdamse bos.


totale chaos in mijn kop.
Ik kom af en toe niet meer uit mijn woorden, vergeet de eenvoudigste dingen.
en ik deed gisteren iets zo raars en stom.
Lief en ik hadden gordijnen voor slaapkamers uitgezocht.
Helemaal mee eens, die moesten het worden.
Ik ging ze gisteren bestellen en betalen en laten maken.
de dame was t al aan het invoeren maar ik zei, nee, ik hoef deze niet doe deze maar.
en zo geschiedde.
Meteen schoot ik in de stress want hoe kon ik dat nou doen?
En erger hoe vertel ik het hem?
Wij overleggen alles, vooral omdat ik dat prettig vind maar ook hij vind dat belangrijk.
Ik wist dat ie kwaad ging worden.
en ik voelde me rot.

Dat hoofd van mij zit zo ongelofelijk vol.
We waren naar de condoleance toe
Ik omhelsde iedereen in de rij.
Vader van schoonzus, schoonzus, nichtje, zus en zwager en hun kids en ja toen kwam mijn broer en die gaf ik maar een kus.
Ik kan mijn broer gewoon niet aanraken en hij mij niet zo raar.
Ook zag ik zijn oudste dochter voor t eerst sinds jaren nadat ze mijn geld gejat had.
ook zo confronterend.
En als t dan alleen om t geld zou gaan zou ik er nog na die jaren overheen kunnen stappen maar ze heeft de ringen van mijn moeder verkocht die ik haar gegeven heb, en daar kan ik dus niet vergeten.
"Leuk" is dat mr. X wel naar haar toe gaat om gedag te zeggen.
Ik weet heus wel dat hij dat zelf moet weten maar ik vind toch dat hij mijn kant moet kiezen, het is niet niks wat er gebeurt is.

De dood. Wat is dat toch een raar iets.
Er werden op verschillende schermen foto's getoond van Lena.
Je ziet haar overal blakend van gezondheid en blij en vrolijk.
Ik wilde toch, tegen mijn geloof in, haar zien en ging kijken.
De dood.
Niets alsof ze ligt te slapen ofzo.
Nee, echt de dood daar in die kist.

Schoonzusje, haar zus en hun vader met rode ogen van het huilen.
Wat heb ik met ze te doen.
Ze waren hecht en konden altijd op elkaar terugvallen.
Dan is het verdriet heel anders dan in het geval van broer en ik.
Ik ben verdrietig om alles wat niet geweest is, zij om alles wat ze nu verloren hebben.

Ik ga zo het neefje halen voor de crematie.
Daarna moet ik heel erg aan mezelf gaan denken.
mijn hoofd is zo vol.



ps. met lood in de schoenen aan mr. X verteld van de gordijnen en ja hoor hij was boos.
en gelijk heeft ie.


en dan lees ik net dat Katja en Thijs ook uit elkaar zijn.
Het houd niet op. '-)

maandag

Ijskonijntjes.
Pluk en Ludo.
Vandaag mag ieder weer leker los in de tuin.
Wel mijn sneeuwklokjes afgedekt.

Het is weer prachtig weer.
En, o wonder, ik ben niet chagrijnig wakker geworden.
Meestal duur t een paar uur voordat ik denk; oke we gaan er iets van maken maar dat had ik meteen al.
brrr, doodeng.
Gisteren naar het strand, onder lichte dwang van Lief, maar ozo blij dat ik t gedaan had.
Ook Soof vond het geweldig en ze maakte ons aan het lachen.
Daarna in de zon op een schapenvacht koffie gedronken .
Toen we weggingen merkten we pas hoe druk het geworden was, maar wij waren al klaar dus t maakte niet uit.

Lief ging daarna, hij kan nooit stilzitten, als een witte tornado door het huis.
Nou ja de zolder en 1e verdieping.
Ik probeerde mijn schuldgevoel te onderdrukken, want echt hij wil t zelf en het is ook niet nodig.
Het is gewoon schoon maar ja hij wil het huis meer dan schoon opleveren en ondanks dat er vriendinnen mij komen helpen volgende week deed hij het toch.
Mèn wat een bleeklucht overal vandaan.
Hij is ook nog zo een type die denkt dat hoe meer je gebruikt hoe beter.
Ik vind het moeilijk om me er niet (mondeling) mee te bemoeien.
Want wie wil nou niet een vent die schoonmaken en opruimen leuk vind?
en daarna zegt: zal ik lekker koken?
Ja, echt dames als jullie mij af en toe een verwend nest vinden , gelijk heb je.
Ik lag ondertussen op de bank met de katten en Soop.
Ik schaam me best een heel klein beetje.
Ik zei nog ik ga zo de bovenverdieping stofzuigen, zegt ie, nee dat kan niet want ik heb de stofzuiger nodig.
Kijk wie ben ik dan om dat ding op te eisen.

Over 1 week om deze tijd  zitten we bij de notaris.
Grootste stap in onze relatie is dan definitief.
Zodra het Liefje een beetje stil is vraag ik ; je hebt toch geen spijt he?
Jeetje wat als hij ja zou zeggen..............
Er kan bijna niets meer misgaan zegt lief af en toe.
Euh, er gaat helemaal niets meer mis. KLAAR!.
Ik blijf verbaasd over mezelf.
Jullie zullen wel veel stress hebben zeggen mensen dan.
NEE!!!!
ik heb geen stress.
Mijn hele leven heb ik stress maar nu niet niet.
Zodra er een probleemtje is verzin ik meteen een oplossing.
Je moet niet in problemen denken zei hij ooit tegen mij maar in oplossingen
en zo geschiedde(nou ja in dit geval)

Ik vind de laatste dagen wel erg lang duren terwijl het hele proces in 6 weken is gedaan.
Ongelofelijk snel, is alleen maar gelukt omdat verkopers, makelaar en de bank zo meegewerkt hebben.
Wat de bank betreft, ze kennen daar mr. X goed en dan blijkt weer hoe belangrijk het is om altijd een goede indruk achter te laten .
De dame die alles voor ons regelde maakte alle tijd voor ons, zelfs toen ze op vakantie was zorgde ze dat alles gewoon doorging en we met onze vragen gewoon konden komen, we kwamen 1 keer onverwachts en toen maakte ze ook alle tijd voor ons.
Alles wat ze ons beloofde maakte ze waar, ze hield ons constant op de hoogte en was al die tijd ook nog eens belangstellend en vriendelijk.
Ik merkte ook dat ze mr. X ook erg aardig vond.
Niets bijzonders hoor maar je ziet dat ze het goed met elkaar kunnen vinden.
Dan ben ik trots.

Vanavond naar de condoleanceavond van de moeder van mijn schoonzusje.
En morgen crematie.
Ik heb via whatts app veel contact met haar gehad.
Ik weet uit ervaring, toen met schoonmama waar ook een weekend tussenzat, dat t wachten heel zwaar is.
Je zit vast lijkt wel, je kan gewoon niet iets afsluiten en beginnen aan het rouwen.
Zo ervaarde zij het ook.
Het blijft zoiets iets raars zo een periode.
Het idee dat Lena er niet meer is is ook zo onbegrijpelijk.
Ze was altijd zo duidelijk aanwezig en dan is ze weg.

Van het concert des levens heeft niemand een program zullen we maar zeggen.

Ik wens ieder een fijne week toe.
Ga zoveel mogelijk naar buiten.
Is goed voor ons.

gewoon omdat ik t kwijt moet.

Ik moet toch een leuke foto's maken van de kips.
Hier Lara en Willemijn.

Mr. X heeft een bon gekregen van 100 euro van een dure meubelzaak.
Drie dagen geleden.
Mr. X mag dan een leuke vent zijn met heel veel leuke dingen maar ook een paar zeer irritante.
Hij begon, zoals iedere keer als we een bon ergens voor hebben, dat we naar de winkel moeten want hij laat echt zo een bon niet verlopen.
Kreeg donderdag al een sms zullen we vanavond......
nee niet iets spannends maar naar die meubelzaak.
Geen zin zei ik voorzichtig en het is veel te duur.
Vanmorgen bij het ontbijt begon het gezeik weer; ik laat die bon echt niet verlopen.
Ik had al een ander oplossing verzonnen op MP verkopen en van dat geld gewoon bij andere zaak met normale prijzen iets kopen.
Nee dat ging mijn mannetje niet doen.
Enfin we gingen naar de zaak in Amstelveen waar ieder op elkaar leek.
Allemaal van de stellen in de 30, mooie kleding, de dames een nonchalant opgestoken knotje en 1 kind.
Geen 2 nee 1.
Ik stel me dan zo voor dat zo een kind de hele week naar de opvang is geweest en dan leuk joh, op zaterdag met pap en mam meubels kijken. Yippie.
Het gejengel en gehuil viel trouwens hartstikke mee.
Ik denk dat ik normaliter in de verkeerde winkels kom.
Kijk zeg ik tegen lief leuk kussentje, als we er 25 euro bijleggen kènne we er twee kopen.
Of nee zo een glazen fles voor 79 euro, wat beeldig.
Piepklein kastje 1400 euro en bleek t gewoon van mdf te zijn, niet eens echt hout.
Zei ik nog per ongeluk PDF ipv MDF dus hij lag in een deuk en ik pissig want ik wil wel grappig zijn maar niet per ongeluk en door versprekingen.

Liepen even later bij Alain Boulanger (l.een b.akker)
en ja hoor in mijn ogen dezelfde flessen maar dan voor 9 euro ofzo.
Ik vraag me af of mensen zichzelf over een paar jaar, of  misschien eerder, niet gaan gaan lachen en tegen elkaar zeggen; weet je nog hoe dom we toen waren, die tweezitter voor 4 duizend euro?
of zouden ze blijven volhouden; we moesten wel met zn tweeen werken.

Ik  geef toe er heeft heel veel in mijn leven moeten gebeuren en opeens zag ik de onzin van heel veel dingen in.
Ik werkte bij een superchic kantoor voor twee ongelofelijke verwaande kerels die in hele dure auto's reden.
De oudste van de 2 omringde zich constant met 25 jaar jongere dames . Ze waren bevriend met bekende nederlanders, door een van hen was ons kantoor dan ook ingericht, je weet de bekende Jan.
Ik was jong en ik vond t allemaal geweldig interessant al die dingen.
t was ook wel leuk.
en grappig en leerzaam.

Nu vele jaren, ziektes, verdriet en weet ik veel wat later zie ik de dingen heel anders.
Meteen na mijn eerste keer ziek zijn trouwens.
EEN hele grote luchtbel is het allemaal.
Je bent niet gelukkiger met een bank van een paar duizend euro.
Ik al helemaal niet met mijn beesten die af en toe met een nagel ergens blijven hangen, een vlek maken of erger.
Het is al ongelofelijk balen met een bank van 600 euro maar wel te overleven.

Als ik iemand bewonder is het iemand die anders leeft en anders denkt dan de massa en niet iemand die in een groot huis of dure auto rijdt al kan die persoon natuurlijk ook hartstikke leuk en anders zijn.

Ik moet opeens aan iets denken;
ik heb een vriendin die door omstandigheden veel geld heeft maar volgens mij weet niemand dat.
Ik schreef al eens dat hun hond een stuk uit de bank had gevreten en zij er gewoon een kussentje op had gelegd.
lachen toch?
Nu had iemand uit onze groep geen geld om naar haar geboorteland te gaan met haar 2 kids en ze wilde zo graag haar familie zien, dus die vriendin leende haar het geld.
Nu heeft ze zelf er niets over gezegd maar degene die de reis ging maken vertelde het .
Hatstikke mooi gebaar.
Toen we op een ochtend weer bij elkaar zat riep ze, ik ga naar mijn land op vakantie daar heeft god voor gezorgd.
En toen kreeg ik de slappe lach .
Nou ja je had erbij moeten zijn.
Ze maakte eens een compliment naar mij, Hélène jij bent zo een mooi mens maar dat komt door god.
Beetje raar complimentje.

Maar goed ik wou mijn verhaal even kwijt over de zin en onzin van het leven zoals ik t zie.
Ik denk dat je ook op een hele dure bank gelukkig kan zijn maar ik ga dan toch voor de ikejabank
Niet omdat ik ze zo mooi vind maar omdat de hoes in de was kan.
Dat scheelt een hoop ruzie met mr. X wnat die vind dat dieren niet op de bank horen.
o nee? zei ik vanavond. waarom noemen ze Soop dan een schoothond?
Dan hadden ze haar wel een grondhond genoemd en de poezen grondkatten.
Mr. X is naar bed.
Die is moe.
zegt ie.
maar misschien wil ie gewoon even gen gezeik.
Oh ja en de bon hebben we nog.
Over te nemen voor 85 euro.

vrijdag de dertiende

t


Tuurlijk  werd ik chagrijnig wakker.
Dat word ik iedere morgen dus waarom niet vandaag.
Afspraak om koffie te drinken met een stel meiden in een restaurant aan het water terwijl de zon scheen.
Wie zou daar nu zin in hebben?
Ik niet dus.
Maar ik moest want ik was de organisator.

Tuurlijk was t weer gezellig en kreeg ik er energie van.
We maakten plannen voor nog 2 uitjes.
Ik gin boodschappen doen in allerlei winkels, dus ook dat is klaar.
Bij Nick en Simon, zo noem ik de visboren want ja ze komen uit volendam, zat daar toch een leuke vent een vissie te eten.
Bleek mijn eigen vent te zijn.
Had ie zomaar een vrije middag genomen zonder iets te zeggen.
Hij is dan panisch dat ik zijn middag in ga vullen en inderdaad ik kreeg meteen allerlei plannetjes maar nee, ik hield me in.
Hij ging naar zijn bootje, de gamma en met zijn vader weer bij ons nieuwe huis kijken, ik kwam niet voor in het programma.
Kwam naderhand best goed uit want ik MOEST plat.

Van vrijdag de dertiende heb ik dus niets gemerkt.
Was niet chagrijniger dan anders ofzo.

Ik sprak mijn broer een paar dagen geleden en hij maakt zich zorgen omdat hij NIETS voelt wat het overlijden van onze moeder betreft.
 Het is toch niet normaal? blijft hij maar vragen.
Broer en ik hebben zo vaak onze gevoelens moeten blokken om te overleven dat we het een beetje te goed kunnen.
Daarbij zijn we al heel lang geleden begonnen met het loslaten van onze gevoelens voor onze ouders.
Sowieso weigerde ik om met vader of moederdag te  bellen want het waren niet  een vader of moeder.
Mijn nederlandse oma, ik heb het vaker gezegd, zei over hen; het zijn beste mensen maar ze hadden geen kinderen moeten krijgen.

Het neefje, gister aan de telefoon, vertelde dat hij zo geinteresseerd was in het leven van zijn grootmoeder.
Nou schat de volgende keer dat we gaan wandelen dan vertel ik je alles .

Dinsdag is de crematie van de moeder van mijn schoonzusje
schoonzus is stiefmoeder(ik haat dat woord) van het neefje dus het is zijn stiefoma.
Ik ga hem ophalen
Ja maar ik vind het zo eng, zegt het neefje, kan wel zijn maar je gaat mee.
Nou ja ik zei t anders hoor.
ik zei schatje, ze hebben veel voor jou gedaan en je stiefmoeder zou zo blij zijn dat je er bent.
Ik legde hem uit hoe zo een crematie gaat want hij is net als ik, ik moet alles van te voren weten anders vind ik t ook eng.
Heb ik niet bij zoiets hoor want dat weet ik nu wel maar andere dingen.
Mr. X gaat ook mee maar die komt vanaf zijn werk met eigen auto.

Het leven is raar.

gewoon

Pluk doet kunstjes.

Slapen; ik slaap niet
Al honderd jaar niet.
nou ja een beetje af en toe.
Zocht gisteren op internet staat er wat er honderd jaar geleden ook op stond;
maka een wandeling
drink warme melk
eet een banaan
slik melatonine van de drogist
zorg voor een koel en  opgeruimde kamer/
kijk geen spannende dingen op TV
bla bla bla.

Heb allerlei slaaponderzoeken gehad dus ik weet wat ik heb alleen is er niets voor.
Ja slaappillen.maar of je daar leuk van wakker wordt?
Iedere dag trouwens hetzelfde hoor na weer een hele lange nacht met een chagrijnige kop wakker.
Ik ben ervan overtuigd dat t heel slecht is voor mijn gezondheid.
Ik heb al melatonine van de neuroloog en slaap met  een masker vanwege apneu.
Mocht mr. X ooit zeggen bedankt, t was fijn, tot ziens, maar mijn secretaresse begrijpt me beter en die wil wel 5 keer per week seks, dan zal ik de rest van mijn leven alleen moeten blijven want ik ga echt niet weer een relatie beginnen en dan met zo een masker op slapen.
Gelukkig heeft mr. X geen secretaresse .
Das dan weer t positieve ervan.

We wonen vlakbij een meubelboulevard.
Ga daar niet heen als je down of (erger) depressief ben.
Het is er echt niet leuk.
Nou vermaakte ik me wel hoor maar jeetje, geen mens te zien op de werknemers na dan.
En zelfs die zie je soms niet.
Van die grote stille winkels vol lelijke spullen waar ze dan onbegrijpelijke prijzen voor vragen.

Ik had aan Soop beloofd dat als ze zich goed gedroeg we een grote wandeling in het park gingen maken.
Man, man wat een feest is dat toch iedere keer weer.
Je schiet gewoon in de lach als je dat kleine beestje ziet gaan.
Het is echt zo dat een huisdier goed voor je gezondheid is.
Moest een beetje lachen om mr X.
Vroeg hij op een avond; zou zo een beest ook van mij houden? euh niet dat ik van haar hou  hoor.
haha.
Regelmatig ligt Soop op haar rug op zijn schoot of zit ze aan zijn sokken te trekken.

Vanmiddag naar de dierenarts met Wyb en Vlam voor een prik.
Zo geen zin in om een half uur te rijden met 2 van die jankende katten.
De vorige keer kwam die plaat van Marco Borsato en zijn dochter op de radio en het leek of ze aan het meezingen waren.
Dat was dan wel weer grappig.

Ik blijf nog steeds geen last hebben van de winter.
Had ik verleden jaar ook niet.
Terwijl ieder maar naar de lente verlangt geniet ik gewoon van de kleine dingen die wel opkomen en van de vogels die al behoorlijk tekeer gaan.
Niemand is meer verbaasd dan ikzelf hoor.
maar ja ik zeur nu eenmaal niet zo gauw.
hahahaha.

dag lieve eigenwijze Lena.

rennen met een stokkie.


Jaren geleden ging ik mee met schoonzus naar de tattoo shop.
Nee, mij niet gezien he, zij kreeg een zeemeermin op haar mooi kleine stevige bil.
En dat schrijnt zeer te doen want de tranen liepen over haar wangen en ik ging mee doen totdat ik besefte dat het haar eigen keus was, dus he helemaal niet zielig.

Nu lopen de tranen rijkelijk weer over haar wangen.
Een paar dagen geleden nog was ze in Frankrijk voor crematie van mijn moeder
Gisteravond overleed haar moeder.
Drama.
Het is een close gezin.
Zij zagen elkaar vaak en konden op elkaar rekenen.
Zo een gezin die ik alleen maar ken van zien, lezen of horen zeggen.
Zij en haar zus doen veel met elkaar.
Haar vader week geen moment van de zijde van zijn vrouw.
Ze had longkanker en in januari naar zoveelste chemo ging het beter.
Tot een paar dagen geleden.
En nu gisteravond was het afgelopen.

Ikzelf ben er naar van, in de eerste plaats om het verdriet van schoonzus maar ook omdat ik erg op de moeder gesteld was.
Ik ken het gezin goed en kwam bij ieder regelmatig.
Dat ze er niet meer is is eigenlijk onvoorstelbaar.
We wisten dat ze niet meer zou genezen en ik vond dat zo erg.
Als ik aan schoonzussie denk schiet ik vol.

Ook moet ik wel glimlachen want wat was ze eigenwijs en irritant af en toe.
En dan met haar 2 dochters erbij, de ene ook zo de ander wat minder maar toch en ik.
Hele discussies hadden we iedere keer want ieder wilde gelijk hebben.
Dan kwam ik thuis en ging ik meteen achter de computer zitten om te kijken wie nou gelijk had.
haha.
Dat ging dan over de leeftijd van Madonna of over het geloof.
Soms belde ik haar op en zei, sorry je had gelijk.
Niet dat we ruzie hadden ofzo maar het ging er stevig aan toe.
Verschillende keren mocht ik aanschuiven aan het kerstdiner als ik alleen was.
Dat soort dingen vergeet ik dan nooit meer.
Ze was klein maar o zo bazig.
en ze "wist" alles.
Ze is er niet meer.
Lieve, lieve Lena, wat wilde je toch graag blijven bij je dochters, vreselijke schoonzonen en je 3 kleinkinderen.
Ik hoop dat het goed is zo.
Ik zal onze ruzietjes missen.
jammer genoeg had ik gelijk; roken is heel slecht.




Jeetje wil toch overgaan op dingen van de dag.
Waarom blog jij las ik op een blog die ik graag lees.
Ik blog gewoon omdat ik altijd geschreven heb .
Vroeger altijd met pen, vellen en vellen vol.
Corresponderen met mensen over de hele wereld.
Toen kwam het mailen en daar een hobby van gemaakt.
Hele verhalen gestuurd en gekregen van mensen die ik niet persoonlijk kende.
Toen kwam het bloggen en dat was heerlijk.
Je schrijft wat je wil en dan reageren er mensen die het wel of niet met je eens zijn.
Je krijgt advies, kritiek, steun, tips, vriendschappen.
Ik zeg het regelmatig tegen mr. X
ik heb zoveel steun gehad van mijn weblogvriendinnen.
Ze leven zo mee.
Ik blog om mijn gevoelens kwijt te kunnen want eigenlijk weet ik niet of ik een goede prater ben.
Schrijven gaat me beter af.
Het lucht me vreselijk op en ik pep mezelf er ook mee op.
Ik blog niet met het idee dat ik wie of wat dan ook ga veranderen.
of ga redden.
Ik ben open over mijn depressies, angsten en therapieen.
Ik heb me ooit voorgenomen om me daar nooit over te schamen en dat doe ik ook niet.
Waar ik ook regelmatig over schrijf en daar denk ik wel van, he misschien heeft iemand daar iets aan;
toen ik knobbeltje had in borst en allerlei onderzoeken had gehad, ook punctie werd er gezegd GEEN kanker waren ze echt van overtuigd en ik geloofde het.
Wel met de tijd knobbeltje weg laten halen was het advies.
Ik die altijd panisch was voor ziekenhuizen, dokters, bloed en weet ik veel wat maakte meteen een afspraak.
Bult werd weggehaald en een paar dagen alter bleek t mis te zijn, toch kanker.
Dit is een verhaal die ik heel belangrijk vind om te vertellen.

Gisteren was weer eens een drukke dag.
Een heerlijke ochtend bij de cursus met veel gezelligheid en heerlijke koffie.
Daarna naar de bank, vele boodschappen doen enz.

Door het idee dat we binnekort gaan verhuizen haal ik heel veel posiviteit.
Als er iets mis is denk ik aan de open haard en de serre en fantaseer ik over de nieuwe slaapkamers hoe ik ze ga inrichten.
Dat alles delen met mr. X is zo leuk en bijzonder.
Waarom zijn we nou zo blij vroeg hij gister aan tafel.
En ik noemde alle voordelen en voor de duizendste keer hoe leuk dat huis wel was, en hoe dicht bij de winkels, en bij vrienden en kennissen, en bootje en familie.
en dan gaan we ontbijten in het zonnetje in de serre en chocomel drinken bij de open haard.
en in de kas kiwi's kweken.
haha volgens mij klinkt t als een gigantisch huis met gigantische tuin maar is niet zo hoor dames maar het is maar net wat je erin ziet.
En door de serre en kas houden we een klein tuintje over maar he, hoeveel ruimte heb je nodig?

fijne dag.

maandag

Deur naar de tuin wagenwijd open.
Ik hoor, voel en ruik de lente.
De vogels gaan tekeer op zoek naar een meisje om zich voort te planten of om alvast hun gebied af te bakenen.

Zelf ben ik helemaal klaar om in mijn ander leven te stappen.
Hoe vreemd is het dat ik hier al 12 jaar kom waarvan bijna 9 jaar hier woon en niks opgebouwd heb.
Ik hoef hier nooit meer terug te komen en ik hoef ook met niemand contact te houden.
Ook wil ik (proberen) af te sluiten de tijd dat hier mijn buurtmeisje dagelijks waren en ik daar zo van genoot.
Gehuild heb ik toen hun moeder kwam vertellen dat ze gingen verhuizen en nu zoveel jaren later mis ik ze nog steeds.
Iedere keer weer als ik langs hun huis loop voel ik een steek en zie ik die mooie smoeltjes weer voor me voor het zijraam.
Drie verwaaide koppies net uit bed die op het raam klopten om mijn aandacht te trekken en daarna alle drie in nachtpon en blote pootjes, het vroor, naar buiten renden.
Ik mis ze nog steeds maar moet hier ook mee stoppen.
Heeft geen nut.

Mr. X kwam gisteren terug.
Hij was onderweg naar zijn vader maar voelde zich zo beorerd dat hij zich bedacht en naar bed ging.
Die man maakt zich zo druk over van alles en nog wat vanaf het moment dat hij opstaat moet hij bezig zijn.
Als hij thuis is kan hij niet stilzitten en doet in mijn ogen echt af en toe nutteloze dingen, zoals op en neer rijden om dozen naar de opslag te rijden terwijl er hier nog maar weinig staat en daarbij hij vlakbij die opslag werkt en het dus na zijn werk zou weg kunnen brengen.
NEE, het moet meteen.
En o wee als ik er iets van zegt.

Zelf blijf ik nog steeds rustig.
ongelofelijk.
Volgens mij is alles onder controle en met mijn energie ga ik toch echt niet dingen doen die nutteloos zijn.
en ik ga mezelf niet angstig of hysterisch maken.

Na een paar uur slapen knapte Liefje weer op en gingen we bij vrienden eten.
Het is echt vreselijk en ik baal zo van mezelf, iedere keer weer, ik had geen zin,.
Ik wilde thuisblijven, gewoon mijn eigen gedoetje.
Wandelen met de hond, eten voor de TV, alleen op zondag mag dat, Divorce kijken en naar bed.
Het was zoals gewoonlijk heel erg gezellig bij onze vrienden.
Lekker gegeten.
Genoten van hun 2 jongens, de open haard, agenda erbij om onze jaarlijks dagje Amsterdam te prikken.
De mannen en oudste zoon gaan dit jaar weer naar pinkpop.

moest vanmiddag naar dierenarts voor prik Vlam en Wyb maar heb t afgezegd en ga donderdag.
Ik wou  toch mijn heilige maandag, heilig laten en thuis in de stilte en vooral zonder verwarming, pfff mr. X heeft t altijd koud, ik altijd warm, doorbrengen.
Het huishouden op mijn tempo doen.
en vooral geen gestresste vent om me heen.
Ik ben iedere dag weer blij als ik hem thuis zie komen want het is een geweldige vent he, maar die stilte is toch ook heerlijk.


fijne week.

Sjors van der Panne - Laat Me Niet Alleen (Ne Me Quitte Pas) (The voice ...

15 nachtjes

Ik hou zo van dit soort zangers.

Het doet me altijd beseffen dat er naast alle shit veel moois is waar je je aan vast kunt houden.

Binnenkort zit ik bij een concert.
Zeker weten.
Even op mijn to do lijst van 2015 zetten.

Zondag.
Iedere dag weer de eerste paar uur even oppeppen.
Nachtmerrie gehad over mijn vader.
Zal hij ooit stoppen met spoken in mijn hoofd?
Ik vind het vaak zo oneerlijk
Heeft die man nog niet genoeg gedaan en moet hij maar terug blijven keren?

Heb een beetje dikke wang van mijn bezoek aan de kaakman maar heb geen pijn gehad.
Ben heel blij dat het achter de rug is.
Iemand zei eens tegen mij; het wordt altijd weer 5 uur en ja dat klopt.
Alles gaat voorbij.

Gisteren met mr. X een bril voor altijd gaan uitzoeken.
Vond t wel grappig zelfs mensen in de winkel gingen zich ermee bemoeien.
Op straat zei een ouder stel mij heel enthousiast gedag en ik me suf piekeren, wist niet wie het waren, totdat ze frans begonnen te praten.
Haha.
Ik had ze vorig weekend in het park frans horen praten en kon het niet laten om me ermee te bemoeien.
Ze waren bij hun zoon op bezoek die sinds december hier woont.
Ik ga ze mijn telefoonnummer en email adres en het geweldige adres van de bed&breakfast van een vriendin die ook frans is en een ark verhuurt als B&B.
Ze vroegen of we mee gingen koffie drinken maar we hadden jammer genoeg geen tijd.

sjonge, sjonge zei mr. X toen we wegliepen, daar moet je iets mee doen met die contactuele eigenschappen van je.
Het is wel waar hoor, ik weet hoe ik het doe maar het gaat me zo makkelijk af.
Zoon zocht iemand die nederlandse les gaf dus ik ga even nadenken en op zoek.
En hoop dat ik vriendinnetje weer een klant heb bezorgd voor B&B.
Zooo de moeite waard, zeker als je toerist bent.
Ik vind het altijd zo leuk als mr. X weer verbaasd is.
Asl we op vakantie gaan en ik ga alleen naar een winkel of zo dan kan je erop rekenen dat ik wéér met mensen gesproken heb die we dan later op straat tegenkomen en gedag zeggen of fijne vakantie wensen.
Waar ken je die nou weer van vraagt Lief dan
Lachen toch.
Heb ik van mijn moeder en nogmaals wat schaamde ik me als jonge meid altijd voor haar dat ze iedere keer met vreemde mensen zat te praten alsof ze ze jaren kende.

We mochten gisteren in "ons" huis rondkijken en overal de maten van nemen.
We werden ontvangen met koffie met vers gebak.
Echt!!!
Dat is toch te gek?
Twee uur zijn we daar geweest.
Ons huis nu eens heel goed bekeken.
Het was er aardig leeg en zo konden we het beter zien.
Het voelt nog steeds erg goed.
maar wel veel te doen.
Mr. X en ik blijven zeggen dat we ervan moeten genieten, ook van het klussen en dat we geen haast hoeven te maken.
Nog 15 nachtjes slapen.

Mr. X gaat zo naar zijn vader toe.
Ik heb geen zin.
We hebben vanmiddag een afspraak en zijn familie èn een afspraak is teveel voor mij.
Of misschien ook niet maar ik heb al een tijdje niet zoveel zin in zijn familie behalve dan in schoonpapa.

Ik moet voor vanavond bij onze vrienden het dessert maken dus daar ga ik me mee bezig houden.

De zon schijnt.
Binnenkort zal ik wel klagen dat het te heet is in de serre op onze nieuwe adres
haha.


fijne dag.
Vergeet niet naar buiten te gaan.

de kaakchirurg.

Ik spaarde al beeldjes van kippen en daar is nu theeserviesen bijgekomen.
Gisteren kwamen er 2 tegelijk.
Gewoon omdat ik t waard ben!

Vanmorgen lopend en knikkende knieen naat het ziekenhuis gelopen.
De KAAKCHIRURG.Mèn wat klinkt dat toch eng.
ik probeerde hem de tandarts te noemen en ik voelde gelijk wat rust in mijn buik komen.
Ze waren superlief daar.
Krijg je zo een kleed over je heen waar alleen je neus en mond zichtbaar is.
Ik was bang man maar goed het is gebeurd.
Er moest een bultje weggehaald worden en wortelpunten schoongemaakt worden.
Ik trilde zo dat ik na de bahandeling even in de hal ben blijven zitten.
Nou ja ik maak er weer een heel verhaal maar t duurde in totaal geen kwartier.
Thuis was ik vergeten ijs te maken dus haalde ik dat uit de vijver, deed in plastic zakkie en tegen mijn wang.
Geen last van de kou, lekker juist en de zon schijnt.

Ik geloof dat ik t even hierbij hou.
Ik heb een Libelletje gekocht en onder het mom; ik ben bij de kaakchirurg geweest ga ik lekker op bed waar de zon zo naar binnen schijnt liggen lezen.

even alles op een rijtje

 

Kerkje is de straat waar mijn ouders woonde.

Vanmorgen vroeg was de crematie.

Broer en schoonzus waren er naartoe en gistermiddag kreeg ik een mailtje dat de 2 buurvrouwen die zoveel voor ons gedaan hebben er ook bij zouden zijn.

Ik hoop dat het definitieve afsluiten kan beginnen.

Dat het verdriet wetende dat ze daar in een ziekenhuis lag, helemaal alleen  weg kan gaan.

Het is afgelopen nu.

Haar leven bestond niet alleen uit die anderhalve jaar maar ook uit heel veel geluk over het feit dat ze zo graag daar woonde en iedere dag weer de wonderen van haar leven zag.

Dat moet ik me herinneren en niet dat kleine wijffie in dat bed, zo ver weg.

Iedere dag was een feest voor haar èn ze was nooit ziek.

Zelf ben ik uitgeput maar dat kan straks weer over zijn.

Ik slaap voor mijn doen redelijk.

Ja, duur zo 3 uur voordat ik inslaap en daarna word ik verschillende keren wakker maar ik slaap wel.

Gisteren lang gewandeld met het neefje en de hondjes.

Neefje heeft er weer een puinhoop van gemaakt maar dat is een probleem voor zijn vader. (geld)

Ik wil hem met van alles helpen te regelen en zo maar ik duik er niet meer in zoals ik dat tot een klein jaar geleden kon doen.

Ik ben egoistischer geworden vooral door het feit dat ik zag dat mr. X degene was die er uiteindelijk het meeste last van had omdat ik het niet aankon.

Nu is hij definitief het belangrijkste wat er is.

We genieten zo van het idee van ons nieuwe huis en dat wil ik zo houden en niet denken aan iemand anders die er een puinhoop van maakt en die ik toch niet kan helpen.

Ik kan best helpen maar niet ten koste van mezelf en mijn relatie.

Ik kan zeggen dat t reuze gezellig was met het neefje maar dan overdrijf ik.

Later werd het leuk en lunchte we samen en liepen terug in een sneeuwbui.

Dank je wel dat ik met mijn lievelingsdieren mocht knuffelen, zei t schatje.

Hij is namelijk altijd al gek op varkens geweest en ging over het hek, dat mag daar, even lekker een moeder met haar kids aaien.

Volgende keer zonder honden en niet op een woensdag , veel kinderen en dan uitgebreid in het hooi liggen met varkens en geiten.

Deden we vroeger ook altijd.

Hoewel de kopers van ons huis vroegen of ze hier langs mochten komen met hun vaders om maten op te nemen en wij dat geen probleem vonden, integendeel, zo leuk dat enthousiasme, durfde wij het niet aan de bewoners van ons volgend huis te vragen.

Tot gisteren.

Lief stuurde een sms en we kregen meteen bericht dat we konden komen.

Wij zo blij als 2 kleine kinderen want jeetje wat willen we graag het huis weer van binnen zien.

Zaterdag dus.

Stiefdochter kreeg geen vrij van haar baas om te helpen verhuizen.

Waarom we niet in het weekend gingen verhuizen.

Stiefdochter kwaad.

Gelukkig is baas van stiefzoon heel anders en is dat geen probleem.

Het weer; kadootje van de natuur noem ik dat.

Vanmorgen alles wit en zon.

Kipje Willemijn is ontsnapt en scharrelt heerlijk door de tuin.

Af en toe komt ze bij de deur even kijken of er wat te bedelen valt.

Ik ga zo maar iedereen eens goed verwennen.

mijn dank voor het plezier wat ze me geven.

Ik heb, tot mijn eigen verbazing maar dat was verleden jaar ook al zo, totaal geen last van de winter.

Ik zie vaak de zon.

Ik krijg veel lieve berichten, sommige raken me zo dat ik trnane krijg.

We krijgen veel hulp aangeboden voor ons huis.

En de smile die ik op het gezicht van mijn Lief zag toen hij de sms voorlas van de bewoners van ons volgend huis, dat we langs mochten komen was goud waard.

vroeger was alles anders. toch?

Pluk op het ijs.

Nog 19 dagen en we zijn er klaar voor.

Gisteren bij de bank geweest.

Mr. X;s gezicht zag er meteen anders uit gisteravond.

Veel minder spanning.

Ik hoop dat hij ook weer gaat slapen.

Ik heb vandaag wel weer stress.

Alles wat met Frankrijk te maken heeft terwijl alles volgens plannen gaat.

Broer en schoonzus vliegen vanavond, morgen om 9 uur crematie.

Net besloten met schoonzus om het as daar uit te strooien ipv mee te nemen hiernaartoe.

Voelt veel beter zo.

Pa hadden we in hun tuin uitgestrooid maar het huis is verkocht dus dat kan niet meer maar mijn moeder liep zo graag aan de rivier de Saone in hun achtertuin en daar gaat het gebeuren.

.

Ik blijf me verwonderen hoe anders het leven is.

Ik woonde al heel jong alleen, godzijdank, en werkte.

Na het werk was eten,beetje Tv kijken, lezen, schrijven, naar bed.

In het weekend deed je leuke dingen, niet door de weeks.

Ook hoefde je niet zo nodig te sporten, dat bestond ook amper.

Weekend was een filmpje, een verjaardag, feestje of op visite of visite krijgen.

Zaterdag af en toe een beetje winkelen.

Gewoon heel simpel en overzichtelijk.

Nog simpeler was het leven van je ouders.

Dan ging je op zondag naar je opa en oma, wandeling in het bos, af en toe de bios en ik had mazzel dat een oom een restaurant had bij een groot speeltuin die nog steeds bestaat.

Je vermaakte je verder met vriendjes in de buurt.

Op woensdag- en vrijdagmiddag vanaf 4 uur uurtje ofzo TV kijken.

Mèn wat haatte ik het als pa t over vroeger had want daar was alles beter.

Nu doe ik het ook maar heb ik geen gelijk?

Het was toch allemaal veel simpeler en makkelijker?

je MOET nu zoveel.

Nu heb ik een redelijk rustig leven maar toch.....

En ik zie mijn mr. X maar heen en weer rennen en ik denk, man wat doe je nou?

Ik wil hem daar ook niet in remmen want ja dan is het, ikmagnooitwat of jehoudtmewegbijmijnfamilie of ikmaakzelfweluitwatikdoe.

Tuuuuurlijk schatje maar ik maak me zorgen.

Nou ja vroeger was anders en volgens mij dus beter.

Geen Tv op iedere kinderkamer of de hele dag die ipads.

Ook zoiets trouwens ik heb zodra ik hier de deur uitloppt, sterker zelfs op de zolder geen internet of wattsapp meer.

Zo had hij dat ook toch een paar weken geleden en hij zit maar op dat ding he.

Aan tafel en in bed heb ik een verbod ingesteld.

Laat piepen, fluiten, rinkelen, of weet ik veel wat voor k.... geluid er uit zo een ding komt.

Goed adem in en amdem uit.

Vandaag; heb ik afspraak met het neefje.

Leuk zou je zeggen.

Nou ik hoop het.

Neefje is zelden probleemloos, hé van wie zou ie dat hebben ;-)

Wat heeft die sukkel gedaan?

Hij is voor 90 euro naar de kapper geweest en het zat GEWELDIG volgens hem.

mag natuurlijk ook voor dat geld waar hij de hele maand van moet eten.

Het neefje is een makkelijk slachtoffer, ben er zelf regelmatig ook in getrapt, condiotiner erin?

verzorging erin, wax erin, fohnen, en ja hoor 60 euro afrekenen terwijl knippen waar je voor ging 20 euro kost.

Nu ik erop voorbereid be lukt t prima maar bij het neefje dus niet.

Goed 90 euro.

Het kind heeft het mooiste haar van de wereld, heel donker, dik en prachtige krullen.

Zat zo mooi tante Lèn maar......

en nu komt het.....

hij wilde even met scheerapparaat iets bijwerken, schoot uit, grote kale plek en toen schoor hij al zijn haren er weer af.

Hij weet dat ik dat haat dus hij bereidde me er gisteren erop voor.

Ik zie er niet uit tante.

Nou ik kan dus mijn camera ook thuislaten want ik ga geen kale neef fotograferen.

Zo heeft hij dus constant dingen en is dit niet eens zo heel erg.

Een nuchter iemand zou zeggen; het groeit wel weer aanen ja ik zou die ander gelijk geven maar nu even niet.

Ik heb het gevoel dat er veel grotere problemen zijn.

Mr. X zei me al je gaat je er niet mee bemoeien he, het is jouw probleem niet.

Ja, zo makkelijk kan het zijn in het leven, nergens jouw probleem van maken, dan is er ook geen probleem.

Dus ik zie er een beetje tegenop om het neefje te zien.

Aan de andere kant gaan we ook lachen en veel wandelen want hij neemt hond van zijn moeder mee, officieel de zijne, en ik mijn Soop.

Soop is er weer heel erg aan toe want zie loopt hier kat Wybertje te pesten.

(Wyb kan trouwens prima voor zichzelf opkomen)

Vlammetje deed nooit wat terug dus die is niet interessant, gelukkig.

Het weer klaar alweer op zoals voorspelt, het zou een prachtige dag worden.

We gaan er weer voor.

zonige dag

Ik heb haast en ik ben gestresst.
Waarom ik dan achter de computer zit ipv de dingen te regelen en te doen die ik moet doen?
Ja dit is mijn manier  om t even op een rijtje te krijgen en de stress te minderen.
Ik zou naar mijn cursus gaan maar t was glad en dan durf ik niet.
Ik baal daar dan weer van.
An de andere kant moet ik heel veel lezen en invullen.
In het frans.
En fransen houden van ingewikkeld doen.
Die hebben overal van die ingewikkelde termen voor.
Het had via mail vanmorgen alweer bij hen moeten zijn maar ik kwam er gisteravond niet aan toe.
Naar de bank moet ik en ook daarvoor moet ik veel lezen want ik moet van alles gaan tekenen en heb nog niets gelezen.
jaja eigen schuld weet ik ook wel.
Na de bank weer naar huis scheuren, opknappen en naar het ziekenhuis voor mamografie.
Tussendoor allerlei boodschappen en even een kopie van alle troep in de bus van mijn broer gooien.
Dan mensen bellen en ook afspraken afzeggen.
Ik heb even geen zin in de psych en zo wil vragen of we het begin maar weer op kunnen pakken.
maar dingen afzeggen vind ik zo eng dus ik stel het maar uit, zoals ik alles uitstel.

Leuk was gistermiddag waar ik tegen mijn geloof in op maandag in de auto stapte en ging kijken voor gordijnen en vloerbedekking voor de slaapkamers en ook gelijk voor kleuren verf.
Ik weet wat ik wil maar hoeveel kleuren grijs of wit bestaan er wel niet zeg.
Ik zou willen dat het leven wat makkelijker was.
Gewoon net als vroeger; lichgrijs, grijs en donkergrijs of zoiets.
Zo ook met jam en boter en kaas. Gewoon 3 soortjes ipv 30.
Ik weet niet of anderen dat ook hebben maar voor mij valt t niet mee.
Ik raak iedere een beetje in paniek zeker als ik een bepaald merk of iets nieuws moet hebben.

Enfin toen ik weet ik veel hoeveel staaltjes van de kleuren grijs en wit en wat bruin had gingen Soop en ik voor een grote wandeling.
Ik blijf me verbazen hoe snel dat kleine beestje vies is.
Duurt geen 5 minuten.
Zal wel komen omdat ze zo klein is maar ze zou ook eens wat minder door de bagger kunnen lopen en af en toe een plas water overslaan.
Daar doet madam niet aan.

Het is vandaag prachtig weer.
Over 20 dagen krijgen we de sleutel.
We praten volgens mij nergens anders meer over met zn tweeen.
Het blijkt dan weer hoe we hetzelfde denken en zo niet  dan praten we net zo lang tot we allebei tevreden zijn.
Zo wil mr. X lichtjes op de traptreden, haha, ik vind het echt niet nodig maar hij wil t zo graag, nou zeg ik dan wil ik een eettafel met kromme poten (ik had zo een tafel gezien).
Oke?
oke!
effe knuffelen.

Zo werk je ook aan je relatie.

fijne zonnige dag.

maandag

Vandaag is onze Soop jarig.
1 Jaar.
Ik was bang dat ik haar te snel na het overlijden van Guusje in huis heb genomen maar niets is minder waar.
Je vergeet Guusje niet en Soop was een troost.
Gisteren gewandeld met haar in het bos en ja hoor, je ligt af en toe dubbel van het lachen als je haar bezig ziet.
Gooit er een baasje een balletje weg voor zijn hond rent zij er keihard achteraan om het balletje te pakken.
Ze rent zo hard dat je haar pootjes niet eens ziet bewegen.
Beetje feest hier dus.
Mijn moeder vond dat je alles moest vieren dus ook de verjaardagen van de huisdieren.
Dus vandaag weer even een grote wandeling maken, een leuker kado kun je haar niet geven.

waar is januari toch gebleven?
onvoorstelbaar.
Een huis gekocht wat voor mij ook symboliseert dat mr. X en ik erg voor elkaar gekozen hebben.
Een soort trouwcontract maar dan anders.
En dus op t laatste moment wees geworden.
Vanmorgen vroeg al uit bed gebeld, bah,bah, bah, met een hoop frans gezeik.
Die man heeft echt niet het goede beroep zeg.
Zeg je dat je sommige thermen niet begrijpt of hij het even uit wil leggen, zegt ie hetzelfde maar dan heel langzaam.
NEE meneer ik weet niet wat dat woord betekent leg even uit.
Fransen zijn totaal niet gewend om met anderstaligen om te gaan.
Nederlanders komen er volgens mij altijd uit, in welke taal dan ook, letterlijk met handen en voeten maar die fransen die kunnen dat niet.
Raakte gisteren in gesprek met een fransman in het bos en ik vertelde dat ik dacht dat nederlanders zo goed zijn in talen en fransen niet omdat hier op Tv niet word nagesyncronisserd waardoor kinderen al heel jong de talen meekrijgen.
In Frankrijk is alles in het frans, dus ook cowboyfilms en zo.
Ook de indianen spreken daar frans.
Op de radio hoor je over het algemeen ook alleen maar franse liedje.
De fransman was t wel met me eens maar ja dat kan wel de franse beleefdheid zijn hoor.
maar goed het is mijn theorie.

Met mr. X gaat t niet goed.
Vanmorgen hoor ik hem dan heel snel door het huis lopen, en voel zijn stress en daar word ik niet vrolijk van.
Hij kreeg gisteren spontaan een bloedneus terwijl hij achter de laptop aan het werk was en in het bos liep hij maar te klagen over zijn schoenen en zijn kleding en weet ik veel wat en dat is niets voor mijn mr X.
Ik ben hier de klager.
Je ziet het ook aan zijn hele gezicht.
Zeg ik dan, nog even schat en heb je twee en halve week vrij, word ie pissig he want het is niet vrij want er moet zoveel gebeuren aan het huis.
Ik probeer hem ervan te overtuigen dat we er een feestje van moeten maken en dat t allemaal niet af hoef.
We hebben alle tijd.en we hoeven geen grote dingen te doen, daar is budget voor en zo niet dan sparen we ervoor.
Schatje heeft een zware baan.
Ik las wel ergens dat als je stress hebt op je werk je dat op tijd aan moet geven maar hé dat kan misschien op in sommige banen maar toch echt niet in de baan van mr. X.
Oprotten kun je als je het niet aan kan.
Verleden jaar kreeg een collega waar hij bij was een herseninfarct.
Iemand met een hoge functie en zeer capabel.
Nu werkt hij een paar uurtjes in de week maar kreeg van de week te horen dat hij werd vervangen.
Bekijk t maar met je slechte gezondheid.
Mag niet zegt een vriendin van mij dan, nou je moet eens weten hoe vaak dat gebeurd of t nou wel of niet mag.
Het is dus vooral die baan die mr. X sloopt nu met het huis erbij en alles wat erbij komt.

Deze week staat er voor mij;mamografie, psych en kaakchirug op t program.
Getver.
Het woord; kaakchirug is toch een vreselijk woord?
Ik kan t nog afbellen, moet pas vrijdag maar ja t moet toch gebeuren en volgens hem zal t allemaal erg meevallen.
Ik laat me erg meeslepen door de stress van Lief.
En dat moet niet want het moet hier rustig en fijn zijn voor hem en niet een half hysterisch wijf.
En zelf wil ik ook dat gevoel niet hebben.
RUST, reinheid en regelmaat.


fijne week.

blog zonder titel

Dag lieve kleine roodborstje wat kom je me vertellen?
Ik weet niet waarom maar ik heb altijd het gevoel dat roodborstje "ïets" komen vertellen.
Vind je het jammer dat we gaan verhuizen?
Dan ga te toch gewoon mee.
Ik heb jullie allemaal het adres gegeven.

Zo zeg, dan was het alweer februari.
Mijn maand.
Dan ben ik namelijk jarig.
Amper December verwerkt en dan nu is opeens januari ook al weg.
Wat een maand was dat.
Angst om mijn moeder maar vooral heel veel leuke dingen wat het huis betreft.

Gisteren sloten we de maand af met een bezoek aan Amsterdam.
Twee en half uur door de stad met een gids.
Ergens geluncht samen.
Belde het neefje van kom ook maar het neefje bleek na 8 maanden opeens bij zijn moeder te zitten.
(in de woonplaats waar we gaan wonen)
Ik bel hem straks nog even maar ik heb t gevoel dat t Amsterdam avontuur weer afgelopen is.
of iets in die richting.
Zijn moeder woont vlak bij onze nieuwe huis .
Het lijkt me sterk dat hij terug mag komen, oh wat ken ik dat mens goed, maar je weet maar nooit.

Broer en schoonzus vliegen eind van de week naar Frankrijk voor de crematie en wat ben ik blij zeg.
Verder regel ik alles vanaf hier.

Vandaag zijn we thuis, nou ja mr. X is alweer gevlogen met een auto vol dozen voor de opslag, die maakt zich een potje druk man.
Vanmorgen bij het ontbijt was t een en al stress en vertelde hij wat hij allemaal moest doen, ja maar, zei ik, we moeten ook gaan wandelen met Soop, nou hij schrok ervan want ja druk, druk, druk.
Ik hou er niet van als ik hem zo gestresst zie.
Zelf ben ik gewoon normaal hoor.
Alles onder controle zou ik zeggen.
Het blijkt weer eens hoe goed ik kan organiseren en overal een oplossing voor kan vinden.
Drie vriendinnen komen helpen met schoonmaken als t huis hier leeg is.
Volgens mij is dat binnen 2 uur gebeurt maar ja Lief ziet overal van die beren.
Die dag gaat hij alles hier in huis naar ander huis brengen.
Zijn kids hebben vrij genomen en werkelijk als je ergens een goeie aan heb dan is het zijn dochter.
Die sjouwt en werkt en deelt bevelen uit als een echte kerel.
Dus heb ik geen omkijken naar, komt goed.
Wel moet ik niet in de buurt zijn.
Twee behoorlijk bazige kapiteinen op 1 schip, dat gaat niet.
Dus word ik hier hoofd van de schoonmaakploeg. ;-)

Ik moet vandaag alle planten bakken, leeg en vol in de lege schuur zetten zodat ze kunnen drogen.
Mijn haar verven.
Me mooi maken want het schatje heeft een hekel aan slonsjes.
Heel veel formulieren invullen voor Frankrijk ivm crematie.
Was doen van schoonpapaatje.
Schoonmaken boven.
minimaal 1 uur wandelen met Soopje.
Het neefje bellen.
Bankzaken regelen. (nou ja geld overmaken omdat ik weer een paar kipservies spullen heb gekocht)
Lachen.
Gisteravond in bed even gelachen en we beseften dat t lang geleden was dat we de slappe lach hadden, al zaten we er wel tegenaan. Bijna dus.

De zon schijnt.
Mijn moeder is heel dichtbij.
ik heb er zin in.


ongelofelijk bedankt voor al die mooie en lieve reacties.
Heel fijn en bijzonder. Het draagt er zeker aan toe dat ik me vandaag blij voel.
Zo belangrijk is t dus .