vrijdag de dertiende

t


Tuurlijk  werd ik chagrijnig wakker.
Dat word ik iedere morgen dus waarom niet vandaag.
Afspraak om koffie te drinken met een stel meiden in een restaurant aan het water terwijl de zon scheen.
Wie zou daar nu zin in hebben?
Ik niet dus.
Maar ik moest want ik was de organisator.

Tuurlijk was t weer gezellig en kreeg ik er energie van.
We maakten plannen voor nog 2 uitjes.
Ik gin boodschappen doen in allerlei winkels, dus ook dat is klaar.
Bij Nick en Simon, zo noem ik de visboren want ja ze komen uit volendam, zat daar toch een leuke vent een vissie te eten.
Bleek mijn eigen vent te zijn.
Had ie zomaar een vrije middag genomen zonder iets te zeggen.
Hij is dan panisch dat ik zijn middag in ga vullen en inderdaad ik kreeg meteen allerlei plannetjes maar nee, ik hield me in.
Hij ging naar zijn bootje, de gamma en met zijn vader weer bij ons nieuwe huis kijken, ik kwam niet voor in het programma.
Kwam naderhand best goed uit want ik MOEST plat.

Van vrijdag de dertiende heb ik dus niets gemerkt.
Was niet chagrijniger dan anders ofzo.

Ik sprak mijn broer een paar dagen geleden en hij maakt zich zorgen omdat hij NIETS voelt wat het overlijden van onze moeder betreft.
 Het is toch niet normaal? blijft hij maar vragen.
Broer en ik hebben zo vaak onze gevoelens moeten blokken om te overleven dat we het een beetje te goed kunnen.
Daarbij zijn we al heel lang geleden begonnen met het loslaten van onze gevoelens voor onze ouders.
Sowieso weigerde ik om met vader of moederdag te  bellen want het waren niet  een vader of moeder.
Mijn nederlandse oma, ik heb het vaker gezegd, zei over hen; het zijn beste mensen maar ze hadden geen kinderen moeten krijgen.

Het neefje, gister aan de telefoon, vertelde dat hij zo geinteresseerd was in het leven van zijn grootmoeder.
Nou schat de volgende keer dat we gaan wandelen dan vertel ik je alles .

Dinsdag is de crematie van de moeder van mijn schoonzusje
schoonzus is stiefmoeder(ik haat dat woord) van het neefje dus het is zijn stiefoma.
Ik ga hem ophalen
Ja maar ik vind het zo eng, zegt het neefje, kan wel zijn maar je gaat mee.
Nou ja ik zei t anders hoor.
ik zei schatje, ze hebben veel voor jou gedaan en je stiefmoeder zou zo blij zijn dat je er bent.
Ik legde hem uit hoe zo een crematie gaat want hij is net als ik, ik moet alles van te voren weten anders vind ik t ook eng.
Heb ik niet bij zoiets hoor want dat weet ik nu wel maar andere dingen.
Mr. X gaat ook mee maar die komt vanaf zijn werk met eigen auto.

Het leven is raar.