Ik weet niet waarom maar ik heb altijd het gevoel dat roodborstje "ïets" komen vertellen.
Vind je het jammer dat we gaan verhuizen?
Dan ga te toch gewoon mee.
Ik heb jullie allemaal het adres gegeven.
Zo zeg, dan was het alweer februari.
Mijn maand.
Dan ben ik namelijk jarig.
Amper December verwerkt en dan nu is opeens januari ook al weg.
Wat een maand was dat.
Angst om mijn moeder maar vooral heel veel leuke dingen wat het huis betreft.
Gisteren sloten we de maand af met een bezoek aan Amsterdam.
Twee en half uur door de stad met een gids.
Ergens geluncht samen.
Belde het neefje van kom ook maar het neefje bleek na 8 maanden opeens bij zijn moeder te zitten.
(in de woonplaats waar we gaan wonen)
Ik bel hem straks nog even maar ik heb t gevoel dat t Amsterdam avontuur weer afgelopen is.
of iets in die richting.
Zijn moeder woont vlak bij onze nieuwe huis .
Het lijkt me sterk dat hij terug mag komen, oh wat ken ik dat mens goed, maar je weet maar nooit.
Broer en schoonzus vliegen eind van de week naar Frankrijk voor de crematie en wat ben ik blij zeg.
Verder regel ik alles vanaf hier.
Vandaag zijn we thuis, nou ja mr. X is alweer gevlogen met een auto vol dozen voor de opslag, die maakt zich een potje druk man.
Vanmorgen bij het ontbijt was t een en al stress en vertelde hij wat hij allemaal moest doen, ja maar, zei ik, we moeten ook gaan wandelen met Soop, nou hij schrok ervan want ja druk, druk, druk.
Ik hou er niet van als ik hem zo gestresst zie.
Zelf ben ik gewoon normaal hoor.
Alles onder controle zou ik zeggen.
Het blijkt weer eens hoe goed ik kan organiseren en overal een oplossing voor kan vinden.
Drie vriendinnen komen helpen met schoonmaken als t huis hier leeg is.
Volgens mij is dat binnen 2 uur gebeurt maar ja Lief ziet overal van die beren.
Die dag gaat hij alles hier in huis naar ander huis brengen.
Zijn kids hebben vrij genomen en werkelijk als je ergens een goeie aan heb dan is het zijn dochter.
Die sjouwt en werkt en deelt bevelen uit als een echte kerel.
Dus heb ik geen omkijken naar, komt goed.
Wel moet ik niet in de buurt zijn.
Twee behoorlijk bazige kapiteinen op 1 schip, dat gaat niet.
Dus word ik hier hoofd van de schoonmaakploeg. ;-)
Ik moet vandaag alle planten bakken, leeg en vol in de lege schuur zetten zodat ze kunnen drogen.
Mijn haar verven.
Me mooi maken want het schatje heeft een hekel aan slonsjes.
Heel veel formulieren invullen voor Frankrijk ivm crematie.
Was doen van schoonpapaatje.
Schoonmaken boven.
minimaal 1 uur wandelen met Soopje.
Het neefje bellen.
Bankzaken regelen. (nou ja geld overmaken omdat ik weer een paar kipservies spullen heb gekocht)
Lachen.
Gisteravond in bed even gelachen en we beseften dat t lang geleden was dat we de slappe lach hadden, al zaten we er wel tegenaan. Bijna dus.
De zon schijnt.
Mijn moeder is heel dichtbij.
ik heb er zin in.
ongelofelijk bedankt voor al die mooie en lieve reacties.
Heel fijn en bijzonder. Het draagt er zeker aan toe dat ik me vandaag blij voel.
Zo belangrijk is t dus .
5 opmerkingen:
Fijn dat je je goed voelt en lieve hulp krijgt bij de verhuizing en de poets.
Geweldige organisatrice ben je, kan mr. X nog wat van leren, maar ja mannen zijn eigenwijs hé en willen eigenlijk niet dat jij iets beter kan. Wat fijn dat je aan zijn dochter echt wat kan overlaten.
Jou schrijven nodigt ook zo makkelijk uit tot reageren altijd, dan vormen de woorden zichzelf.
Wat ben je toch een wereld wijffie als ik alles zo lees .Heerlijk dat je genoeg hulp krijgt in elk geval .En ja wat lief he zo'n roodborstje ,ook hier zijn ze steeds in de tuin .Zelf ben ik nog ''vol'' van het Pimpel meesje van gisteren ,zo inie mini en ik kon dat kopje even snel aaien ,zo blij dat het weer gewoon kon vliegen .En heerlijk om samen even lekker te kunnen lachen want dat hebben we allemaal nodig op zijn tijd .
Liefs Elisabeth
Fijn,dat je broer en schoonzus naar Frankrijk gaan voor de
crematie en wat goed dat jij alles regelt.
En dan ook nog de verhuizing.
Petje af,hoor.
En zeg maar tegen mr.X dat hij niet zo moet stressen,is niet goed voor zijn hart.
Groetjes Ans
Wat fijn hoe jullie de uitvaart van je moeder samen kunnen regelen.
En dat het regelen van de verhuis schoonmaak ook al gedaan is. Geeft rust.
Wat is dat toch dat mensen willen dat hun kinderen liefst zo snel mogelijk de deur uitgaan en/of niet meer teug mogen komen. Onze zoons zijn allebei in de twintig en wonen weer bij ons. Dat is gezellig en het meest praktische nu. Ons huis is groot genoeg en we kunnen het goed met elkaar vinden. Gaan ze tzt het huis weer uit dan is dat prima, gaan ze niet dan is dat ook prima.
Een reactie posten