mijn hoofd is zo vol

amsterdamse bos.


totale chaos in mijn kop.
Ik kom af en toe niet meer uit mijn woorden, vergeet de eenvoudigste dingen.
en ik deed gisteren iets zo raars en stom.
Lief en ik hadden gordijnen voor slaapkamers uitgezocht.
Helemaal mee eens, die moesten het worden.
Ik ging ze gisteren bestellen en betalen en laten maken.
de dame was t al aan het invoeren maar ik zei, nee, ik hoef deze niet doe deze maar.
en zo geschiedde.
Meteen schoot ik in de stress want hoe kon ik dat nou doen?
En erger hoe vertel ik het hem?
Wij overleggen alles, vooral omdat ik dat prettig vind maar ook hij vind dat belangrijk.
Ik wist dat ie kwaad ging worden.
en ik voelde me rot.

Dat hoofd van mij zit zo ongelofelijk vol.
We waren naar de condoleance toe
Ik omhelsde iedereen in de rij.
Vader van schoonzus, schoonzus, nichtje, zus en zwager en hun kids en ja toen kwam mijn broer en die gaf ik maar een kus.
Ik kan mijn broer gewoon niet aanraken en hij mij niet zo raar.
Ook zag ik zijn oudste dochter voor t eerst sinds jaren nadat ze mijn geld gejat had.
ook zo confronterend.
En als t dan alleen om t geld zou gaan zou ik er nog na die jaren overheen kunnen stappen maar ze heeft de ringen van mijn moeder verkocht die ik haar gegeven heb, en daar kan ik dus niet vergeten.
"Leuk" is dat mr. X wel naar haar toe gaat om gedag te zeggen.
Ik weet heus wel dat hij dat zelf moet weten maar ik vind toch dat hij mijn kant moet kiezen, het is niet niks wat er gebeurt is.

De dood. Wat is dat toch een raar iets.
Er werden op verschillende schermen foto's getoond van Lena.
Je ziet haar overal blakend van gezondheid en blij en vrolijk.
Ik wilde toch, tegen mijn geloof in, haar zien en ging kijken.
De dood.
Niets alsof ze ligt te slapen ofzo.
Nee, echt de dood daar in die kist.

Schoonzusje, haar zus en hun vader met rode ogen van het huilen.
Wat heb ik met ze te doen.
Ze waren hecht en konden altijd op elkaar terugvallen.
Dan is het verdriet heel anders dan in het geval van broer en ik.
Ik ben verdrietig om alles wat niet geweest is, zij om alles wat ze nu verloren hebben.

Ik ga zo het neefje halen voor de crematie.
Daarna moet ik heel erg aan mezelf gaan denken.
mijn hoofd is zo vol.



ps. met lood in de schoenen aan mr. X verteld van de gordijnen en ja hoor hij was boos.
en gelijk heeft ie.


en dan lees ik net dat Katja en Thijs ook uit elkaar zijn.
Het houd niet op. '-)